Sjaak vd Fluit
In memoriam Sjaak van der Fluit
Sjaak werd in 1946 geboren in de Baarsdorpermeer als vijfde kind van een gezin van negen kinderen. Het gezin verhuisde later naar Hoogwoud naar het Groene Wuiver waar zijn vader een tuinderij had. Al vroeg werkte Sjaak mee op het land. Ook werkte hij bij Cees en Annie Ursem waar hij de koeien molk. Na de lagere school bezocht Sjaak korte tijd de technische school om daarna bij zijn vader in de tuinderij te gaan werken. Het gezin verhuisde naar Heemskerk doordat zijn vader bij de Hoogovens in dienst trad.
In Heemskerk ontmoette Sjaak zijn toekomstige vrouw Adrie en in 1971 zijn ze getrouwd en vestigden ze zich in Hoogwoud waar in die tijd veel nieuwe huizen werden gebouwd. Ze kregen drie zoons en hij was een betrokken vader. Sjaak heeft in zijn werkzame leven bij tuinders en boeren gewerkt en later bij een grondverzetbedrijf en als gasfitter. Hij was een hardwerkende man en dit eiste helaas zijn tol in de vorm van ernstige rugklachten waardoor hij werd afgekeurd. Dit weerhield hem er niet van om nog jaren voor zijn werkgever lichte werkzaamheden te blijven uitoefenen. Zo was hij ‘s morgens al vroeg aanwezig en zorgde o.a. voor de koffie van zijn collega’s.
Naast zijn werk heeft hij heel veel geklust; volgens Adrie kon hij (bijna) alles! Als hobby hield hij vogels; een volière achter het huis en de vogels op zijn rouwkaart getuigen hiervan. Daarnaast was er ook nog ruimte voor vrijwilligerswerk; hij was voorzitter van de begrafenisvereniging, voorzitter van Vovos, vrijwilliger bij de Wulframschool, bij de Tourclub Wognum en als ‘tuinkabouter’ bij de kerk. Daarnaast was Sjaak een fervent supporter van Grasshoppers en trouw lid van de club van 100.
De komst van kleinkinderen en een achterkleinkind bracht veel vreugde. Sjaak bezocht alle sportwedstrijden waar zijn kleinkinderen aan meededen tot groot plezier van beide partijen.
In 2015 werd een ernstige ziekte ontdekt. Sjaak accepteerde zijn ziekte maar bleef zo actief mogelijk. Hij fietste veel en ging niet bij de ‘pakken neer zitten’. In 2021 was hij er slecht aan toe maar krabbelde er toch weer bovenop. Hij bleef zo actief mogelijk, fietste veel, had een brede interesse in bouw- en natuurprojecten en was graag onder de mensen.
Uiteindelijk kreeg de ziekte de overhand en op 20 april sloot deze actieve en betrokken echtgenoot, vader en opa definitief zijn ogen te midden van zijn dierbaren. “ik heb genoten van jullie” staat er boven zijn kaart. Gezien het mooie afscheid en de vele kaarten was dit voor velen wederzijds.