Theo Bakker
In memoriam Theo Bakker
Theo is in 1940 aan de Koningspade geboren als jongste in een gezin van 15 kinderen. Hij heeft een mooie jeugd gehad, waarbij hij ‘s morgens vroeg moest melken op het land. Theo genoot daarbij van de natuur.
In 1967 trouwde hij met Truus die uit een gezin van 13 kinderen kwam. Samen bouwden ze een toekomst op en kregen hun dochter Sylvia die ze als hun grootste wonder beschouwden.
Theo heeft van alles geteeld van Zantedeschia’s tot Mombretia’s en tulpen maar de laatste jaren vooral de Anemonen. Onkruid wieden moest met de hand, volgens zijn dochter heeft hij de aarde wel drie keer rond gekropen, padje in padje uit…
Naast zijn werk was hij schouwmeester van het waterschap, had hij verschillende taken bij de LTB en was hij ook betrokken bij de ruilverkaveling. Na het stoppen van zijn bedrijf was hij een gouden kracht in het bedrijf van René en Sylvia.
Theo hield van gezelligheid; het bouwen van de carnavalswagen; de reuring, veel koffie drinken en de vriendschappen die eruit zijn ontstaan vond hij prachtig.
Ook het WK en EK schapen drijven gaf veel plezier. Er werd zelfs een camping opgezet in de achtertuin waar mensen logeerden van heinde en ver. Ook hierdoor werden weer hele mooie vriendschappen opgebouwd. Theo stond altijd voor iedereen klaar, had iemand een vraag of zat iemand ergens mee, dan wist hij altijd wel een oplossing of een goed advies.
Na het verlies van zijn vrouw Truus heeft hij het moeilijk gehad. Toch lukte het hem om ‘de draad weer op te pakken’ mede dankzij de betrokkenheid bij en liefde voor het gezin en het bedrijf van Sylvia en René.
Zijn kleinkinderen Thomas en Ilse waren zijn allergrootste trots. Zij bewaren ook prachtige herinneringen aan hem; verwend worden met lekker eten; hen overal naartoe brengen of ophalen (waarbij ze door het roken van opa helemaal doorrookt aankwamen op hun bestemming) maar vooral zijn voortdurende aanwezigheid, gezellige praatjes en de interesse in hen.
De laatste tijd liet zijn gezondheid hem in de steek; hij kon niet meer doen wat hij graag wilde, lekker ‘studderen’ om het huis en in de kas. Tot op het laatst was hij goed bij geest, had de regie in eigen handen en heeft van familie en vrienden goed afscheid kunnen nemen.
Hij is geboren op de Koningspade 33 en zoals zijn wens was is hij daar ook heengegaan.
Hij had besloten dat hij graag naar Truus toe wilde, deze gedachte én de herinneringen aan een geweldige (schoon)-vader en opa geven Sylvia, René en kinderen troost.